• julian hetzel

Julian Hetzel

JULIAN HETZEL

Het werk van Julian Hetzel (Duitsland, 1981) is doorwrocht, provocant, geëngageerd en toegankelijk. Het bevindt zich op het snijvlak van theater, performance, media, muziek en beeldende kunst en combineert een sterk politieke ondertoon met glasheldere vormkeuzes en een droog gevoel voor humor. Hetzel werkt vaak vanuit een documentaire benadering en zet in zijn voorstellingen graag de gangbare theatrale situatie op scherp.

Voorjaar 2017 sleepte hij de VSCD Mimeprijs in de wacht met de internationale coproductie The Automated Sniper, (Frascati Producties in coproductie met WEB en Ism & Heit), waarin twee performers worden beschoten met een automatisch wapen, door afgevaardigden uit het publiek én op afstand vanuit het Midden-Oosten. Hun performance over de kunst van het oorlog voeren wordt letterlijk aan flarden geschoten en ontaardt in een choreografie over de gamificatie van geweld. De jury noemde het een “overtuigende performance die de betekenis van oorlog fysiek invoelbaar maakt en bovendien een bijzondere ode brengt aan de (overlevings)kracht en noodzaak van kunst.”

Eerder maakte Hetzel bij Frascati Producties een bewerking van zijn afstudeervoorstelling aan de Masteropleiding DasArts van de AHK, I’m not here says the void (2013). In dit energieke werk slopen twee mannen vol toewijding een sofa, terwijl ze de conventies over mannelijkheid bespreken. De voorstelling was te zien bij Fraslab en maakte een tournee langs enkele internationale podia.

Al tijdens zijn opleiding viel Hetzel op met het provocatieve The Benefactor (2011), gebaseerd op de woorden van Frits Bolkenstein tijdens De Schreeuw om Cultuur waarin hij opperde om de kunsten te financieren vanuit het budget voor ontwikkelingshulp. Een jaar later maakte hij Schuldfabrik, een lovend onthaalde performance-installatie die draaide rond zeep gemaakt van menselijk vet.

Najaar 2018 vervolgt Hetzel zijn kritisch onderzoek naar oorlogsvoering met de internationale coproductie All Inclusive (Campo en Frascati Producties, première 20 september), waarincreatie door de(con)structie centraal staat. De recente beelden van beeldenstormers in Irak en Syrië, waarbij iconisch erfgoed gesloopt werd, staan op ons netvlies gebrand. Maar wat als deze beelden eigenlijk ook tools zijn om aan strategische oorlogsvoering te doen? Wat als het museum een verlengstuk van het slagveld wordt?
 In All Inclusive zet Julian Hetzel zijn kritische onderzoek naar oorlogsvoering voort, door zowel de esthetisering als de kapitalisering van geweld zichtbaar te maken. All Inclusive plaatst kunst naast oorlog, toeristen naast vluchtelingen en verbindt realiteit met verbeelding tijdens een ambigue rondleiding doorheen een imaginair museum. Een museum waar de realiteit terugslaat. Want wat als souvenirs eigenlijk trofeeën blijken te zijn?

'In een knappe opbouw transformeert de ruimte van witte galerie waarin twee kunstenaars met objets trouvés abstracte sculpturen creëren, tot slagveld met bewegende doelwitten.' ★★★★ NRC Handelsblad over The Automated Sniper

‘In een even hilarische als pijnlijke vergelijking tussen kunst, gamen en oorlog, roept Hetzel vragen op over de rol van fictieve, online oorlogsspelletjes in de huidige politieke werkelijkheid. (…) Een knap theatraal essay over de herijking van ons begrip van oorlog.' ★★★★ Theaterkrant over The Automated Sniper

CV
Julian Hetzel
 studeerde visuele communicatie aan de Bauhaus University Weimar, daarna verhuisde hij naar Amsterdam om zijn opleiding voort te zetten bij het masterprogramma van de AHK DasArts. Al tijdens zijn opleiding viel hij op met spraakmakende performances als PrENTER (2008), dat werd getoond op het ARS Electronica festival 2008 in Linz en The Benefactor (2011). In 2016 richtte hij de stichting Ism & Heit op als een structuur om zijn artistiek werk te ontwikkelen, met Utrecht als uitvalsbasis. Vanaf 2018 is Hetzel associated artist bij kunstencentrum CAMPO in Gent. Julian Hetzel is ook oprichter en drummer van de electro-popband Pentatones. Bij Frascati Producties maakte hij een bewerking van zijn afstudeervoorstelling I’m Not Here, Says The Void en in 2017 The Automated Sniper.

Voorstellingen
All Inclusive (Campo & Frascati Producties, 2018)
The Automated Sniper (Frascati Producties en Ism & Heit, 2017)
Schuldfabrik (Steirischer Herbst Graz en Ism & Heit, 2016)
Sculpting Fear (SPRING Utrecht, 2015)
STILL – The Economy of Waiting (SPRING Utrecht, 2014)
I’m Not Here Says the Void (Frascati Producties & DasArts, 2013)
The Benefactor (DasArts, 2011)

IN DE MEDIA