• fraslab

Fraslab mei 2018

Fraslab mei 2018

Sytske van Koeveringe / Zola Can & Zara Toksoz / Frascati Producties

theater

Over

Zola Can & Zara Toksöz presenteerden in het najaar 2017 in  Frascati Issues: De (on)vertelde stad  als ‘theatraal journalisten’ hun onderzoek naar de Turkse gemeenschap in de Amsterdamse Dapperbuurt. Een bewerking van dit onderzoek publiceerden zij op ‘Movement', het online platform van OneWorld over migratie dat zij samen runnen. Voor OneWorld publiceerden ze eerder een serie artikelen in het kader van het project ‘De verloren verhalen van Turkije’. Nu werkt het duo verder aan de serie ‘Turks mozaïek in de Lage Landen’. In de kranten, actualiteitenprogramma’s en beleidsdocumenten worden ze ‘Turkse Nederlanders’ genoemd, maar wie gaan er achter dit label schuil?

Wie is Asya? 
De jonge vrouw Asya groeit op in een conservatief gezin in Haarlem. “Als Turks meisje hoor je je gewoon zo te gedragen” is een populaire uitspraak van haar vader. Het gezin is streng, maar sociaal; warmte en nijd kunnen samengaan. Ze houdt van ze, maar Asya wil actie en zoekt de grenzen op. Ze onderzoekt wie ze is en wie ze wil zijn. In ieder geval meer dan 'dat Turkse meisje'. Asya geeft je een kijkje achter de voordeur en neemt je mee naar klein Turkije, minik Türkiye, in Nederland. Daarbij vertolkt ze verschillende groepen die onder het label Turkse Nederlanders vallen. Want, wie is de Turk nou eigenlijk?

Een verhaal over verzet tegen het ouderlijk gezag en Nederlandse hokjesdenkers. 
Asya durft, ligt dwars en verbreekt de stilte.
Ze is een rebel.

Voor dit theaterstuk namen Zola en Zara interviews af met verschillende “Turkse” Nederlanders.

tekst Zola Can, Zara Toksöz regie Klemens Patijn spel Sinem Kavus


Sytske van Koeveringe (1988) schrijft. In 2014 is ze afgestudeerd aan de Gerrit Rietveld academie richting beeld en taal. Haar werk is o.a. gepubliceerd in NRC, Vrij Nederland, Das Magazin en Oogst. Ze zat bij de eerste lichting van Slow Writing Lab van het Letterenfonds. Haar debuut Het is maandag vandaag is in mei 2017 bij De Bezige bij verschenen en ze werkt momenteel aan haar tweede roman. Via De Tekstsmederij ontmoette zij regisseur Marijn Graven, verbonden aan Frascati Producties en onderzoekt ze wat toneel allemaal wel (en niet) kan zijn. Of dat misschien alles toneel is. Daarnaast leeft ze ook nog gewoon, hoor. 

Beton & Water
Water is onmisbaar voor beton. Beton is stabiel, stevig en sterk, maar te veel water werkt als gif. Water stroomt waar beton niet komen kan. Dat maakt beton wankel en laat het vuur in water branden.

Beton & Water is een stuk over de liefde, verlangens, relaties en de perikelen die daarbij horen. Een eigenzinnige dialoog waarin beton en water soms verbonden zijn met elkaar, maar ook uit elkaar lijken te drijven. De personages nemen ons mee in hun gedachtewereld en erotische wensen. Tegelijkertijd is in alles voelbaar dat dit een houdbaarheidsdatum heeft. De bubbel staat op knappen. Maar wanneer vindt de overstroming plaats? Hoe lang houdt beton zich nog staande?

“Een van ons is een klimop.
Zo’n onkruid dat er mooi uitziet van de buitenkant-
Dat donkere groen op een-
Op ons huis.
Maar van binnen-
Zitten de wortels diep gegroefd in het cement-
En als je die eruit probeert te trekken, het complete huis in elkaar dondert-
Ik vraag me af of we dat aankunnen-
Vallen en weer opnieuw beginnen.
Vooral dat opnieuw”

tekst Sytske van Koeveringe regie Marijn Graven vormgeving Maartje Prins spel Dorien van Gent & Alwin Pulinckx

 

Makers